به مدت 17 ماه در آنجا اقامت داشت . سپس براثر مشكلات ناشى از جنگ اول جهانى به رشت بازگشت . پس از مدتى عازم تهران شد . در تهران در مدارس مروى و دار الفنون به تحصيل پرداخت . برخى دروس طب را نزد دكتر مؤدب الدولهء نفيسى فرا گرفت . براثر شهرت ميرزا كوچك خان ، براى ديدار وى به گوراب زرمخ رفت و به همكارى با نهضت جنگل پرداخت . ابتدا سمت منشيگرى مخصوص ميرزا كوچك را داشت ؛ سپس مسئول حسابرسى و پرداخت جيرهء نفرات شد . پس از مدتى تصدى تشكيلات فرهنگى جنگل را برعهده گرفت . با اتمام نهضت جنگل ، مدتى زندانى بود . پس از آزادى به شغل پدرى مشغول شد ؛ ولى پس از مدت كوتاهى به كارهاى فرهنگى پرداخت و به مديريت مدرسه‌اى در انزلى منصوب شد . در سال 1301 خورشيدى براثر اعتراضات و اعتصابات معلمين براى احقاق حقوق خود ، از كار معاف شد . سپس به كار مطبوعاتى پرداخت و روزنامهء پيام را منتشر كرد . اولين شمارهء اين روزنامه در 19 فروردين 1301 خورشيدى در رشت انتشار يافت . ولى پس از دو شماره توقيف شد . پس از آن به عنوان سردبير روزنامهء طلوع به همكارى با آن پرداخت . در همان ايام فرخى يزدى براى انتشار روزنامهء طوفان در تهران ، از وى دعوت به همكارى كرد ولى او نپذيرفت . فخرائى همچنين مقالاتى در جرايد مختلف چون فكر جوان ، صورت ، فرهنگ و پرورش به چاپ مىرسانيد . در دى 1304 خورشيدى امتياز روزنامهء رشت را گرفت ، ولى موفق به انتشار آن نشد . در سال 1306 خورشيدى مجلهء فروغ را در رشت منتشر كرد . شمارهء اول اين مجله در ديماه 1306 خورشيدى انتشار يافت و به مدت يك سال ( تا آذر 1307 خورشيدى ) ، دوازده شماره از آن منتشر شد . در تأسيس و توسعهء دائمى كتابخانهء ملى رشت نيز نقش داشت . در سال 1307 خورشيدى تعدادى جزوهء درسى براى دانش‌آموزان مدارس رشت به نامهاى گنجينهء ادب ، اخلاق ، تاريخ و تعليمات مدنى نوشت و منتشر كرد . در سال 1307 خورشيدى از ادارهء فرهنگ اخراج و به تهران به تبعيد شد . در تهران با كمك اعتماد الدولهء قراگزلو وزير معارف و اوقاف وقت به سمت سرپرستى مدرسهء منوچهرى منصوب شد . در سال 1312 خورشيدى دورهء قضايى را گذراند ، پروانهء وكالت گرفت و به